تفسير : بت پرستى اهل كتاب در آيات گذشته پس از بحث پيرامون مشركان و لغو پيمانهاى آنها و لزوم بر چيده شدن آئين بت پرستى اشاره به وضع « اهل كتاب » شده بود كه آنها نيز تحت شرائطى بايد با مسلمانان همزيستى مسالمتآميز داشته باشند و در غير اين صورت بايد با آنها مبارزه كرد . در آيات مورد بحث وجه شباهت اهل كتاب - مخصوصا يهود و نصارى - را با مشركان و بت پرستان بيان مىكند تا روشن شود كه اگر در مورد اهل كتاب نيز تا حدودى سختگيرى به عمل آمده به خاطر انحرافشان از توحيد و گرايش آنها به نوعى از « شرك در عقيده » و نوعى از « شرك در عبادت » است . نخست مىگويد : « يهود گفتند : « عزير » پسر خدا است » ! ( * ( وَقالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّه ) * ) . « و مسيحيان نيز گفتند : « مسيح » پسر خدا است » ! ( * ( وَقالَتِ النَّصارى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّه ) * ) . « اين سخنى است كه آنها با زبان مىگويند و حقيقتى در آن نهفته نيست » ( * ( ذلِكَ قَوْلُهُمْ بِأَفْواهِهِمْ ) * ) . « اين گفتگوى آنها شبيه گفتار مشركان پيشين است » ( * ( يُضاهِؤُنَ قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَبْلُ ) * ) . « خداوند آنها را بكشد و به لعن خود گرفتار و از رحمتش دور سازد ، چگونه دروغ مىگويند و حقائق را تحريف مىكنند » ( * ( قاتَلَهُمُ اللَّه أَنَّى